DVET : Internship students

สมัยผมเรียนวิทยาลัยเทคนิค สมัยนั้นผมรู้จักแต่ ปวช. ปวส. และ ปวท. ผมไม่รู้ว่าระบบทวิภาคีคืออะไร จนมาวันหนึ่งที่ต้องมาทำหน้าที่เป็นทุกอย่างของบริษัทแห่งหนึ่ง และโดนสั่งให้ไปหานักศึกษาฝึกงาน
Travel around looking for land to build a factory

While working for a multinational company, I was assigned the task of finding land for a new factory. The requirement was for land in eastern Thailand, with an area of 10-20 rai (4-8 hectares). Within a year, I identified over 50 potential sites, including both vacant land and land with existing factory buildings. The process […]
Organization Management Overview

Upon graduating and starting my first job, my responsibilities were solely limited to those of a technician, handling tasks within a confined scope. As time progressed and I received promotions with increased responsibilities, these responsibilities evolved into managing a larger group of people or a team. However, I lacked a comprehensive understanding of organizational management […]
7 Grams Cafe & Restaurant in Mukdahan Province -00

During the morning hours at a cafe and restaurant, employees chat with each other while waiting for customers to come in.
[510(k)], Test Standard

ตัวอย่างมาตรฐาน ประสิทธิภาพหน้ากากอนามัยทางการแพย์ใช้ครั้งเดียว ที่ยอมรับตามประกาศของสำนักงานอาหารและยา (พ.ศ.2563)
ASTM F2100-11, Test Standard

ตัวอย่างมาตรฐาน ประสิทธิภาพหน้ากากอนามัยทางการแพย์ใช้ครั้งเดียวชนิด N95 ที่ยอมรับตามประกาศของสำนักงานอาหารและยา (พ.ศ.2563)
กว่าจะรู้จักว่ามันคือ Line Balancing!

ตอนเรียนจบ ปวส.(อิเล็กทรอนิกส์) และทำงานใหม่ๆ ในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ ตำแหน่งเริ่มแรกตอนนั้นคือ Technician ประจำแผนก Trouble Shooting งานหลักๆ ตอนนั้นคือการดูแลขั้นตอนการทดสอบแผงวงจร (PCBA) และผลิตภัณฑ์ที่ประกอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว (Final Ass’y) และการติดตั้งหรือการ Setup เครื่องมือหรือเครื่องจักรและ Test Jig ต่างๆ ที่ใช้ในการทดสอบผลิตภัณฑ์ที่โรงงานทำงานการผลิต (เครื่องรับโทรศัพท์และตู้ชุมสายขนาดเล็ก PABX, Etc.) ในโรงงานมีทั้งเครื่องจักร เช่น Auto Insertion m/c, Wave Soldering, Hi-Pot Tester และอีกมากมาย แต่มีเครื่องจักรสองอย่างที่ผมถือว่าเป็นครูของผมก็คือเครื่อง Telephone Analyzer และเครื่อง ICT (In-circuit Tester) เป็นเครื่องมือสองชิ้นแรกที่พี่เอ็นจิเนียร์สอนการใช้งานให้และในแต่ละวันตั้งแต่ยังไม่ถึงเวลาออดเข้างาน ผมจะต้องเดินเช็คเครื่องมือเหล่านี้ในแต่ละไลน์การผลิต เพราะต้องทำการตั้งโปรแกรมการให้เครื่องตาม Model รุ่นของผลิตภัณ์ที่จะถูกผลิตและทดสอบในแต่ละไลน์สายพานการผลิตนั้นๆ (ตอนทำงานใหม่ๆ เครื่อง Telephone Analyzer น่าจะมีไม่ถึงสิบเครื่องในโรงงาน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเมื่อมีการขยายไลน์การผลิตเพิ่มมากขึ้น เจ้าเครื่อง Analyzer […]
When I had to explain to bank, why I need to borrow 35 million?

ครั้งหนึ่งที่ต้องทำหน้าที่ติดต่อกู้เงินให้กับบริษัทต่างชาติแห่งหนึ่งที่มาทำธุรกิจในไทย สิ่งที่ดูจะเป็นเรื่องโคตรยากเมื่อไปพบปะพูดคุยกับธนาคารต่างๆ ก็คือการที่บริษัทเพิ่งจัดตั้งมาแค่หนึ่งปี และยังไม่มีรายได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ คือมีเพียงงบการเงินเพียง 2 ปี (จริงๆ ควรนับว่ามีงบปีเดียว เพราะปีแรกที่ก่อตั้งไม่มีบันทึก Transection ใดๆ เกิดขึ้นเลย) งบการเงินที่เอาไปให้ธนาคารดูคร่าวๆ ณ ตอนนั้น บริษัทมีรายได้แค่หลักไม่กี่แสนบาทของการดำเนินธุรกิจของปีที่สอง ผมจำได้ว่าได้พบปะพูดคุยกับธนาคารไม่ต่ำกว่า 5-6 แห่ง (บางธนาคารคุยกับฝ่ายสินเชื่อของต่างสาขากัน) บางธนาคารให้ข้อเสนอว่าอาจจะให้เงินกู้ได้สัก 10-15 ล้านบาทแต่ก็มีข้อแม้ว่าต้องนำเงินสดวางค้ำประกันเท่ากับจำนวนเงินกู้ไว้กับธนาคาร ซึ่งผมเองก็งงๆ ว่าหากต้องทำอย่างนั้นแล้วผมจะต้องไปขอกู้ให้เสียดอกเบี้ยไปเพื่ออะไร เจ้าหน้าที่ธนาคารให้เหตุผลฟังดูเหมือนจะเข้าใจแต่แล้วก็ไม่เข้าใจอยู่ดี5+ บางธนาคารก็เปรยๆ ว่าจะยอมปล่อยเงินกู้ให้ แต่ก็น้อยมากประมาณแค่สัก 50% ของจำนวนเงินสินเชื่อที่ต้องการ (ตอนนั้นต้องการอย่างน้อย 30-35 ล้านบาท) โชคดีที่ได้พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ของธนาคารแห่งหนึ่งซึ่งให้แนวทางมาสองข้อคือ ผมไม่เคยเขียนแผนธุรกิจมาก่อน แต่ก็โชคดีที่เคยศึกษามาบ้างด้วยเพราะเป็นคนชอบอ่านและสะสมหนังสือทางด้านธุรกิจ เลยพอที่จะมีแผนที่นำทางว่าต้องเตรียมข้อมูลอะไรบ้างที่ธนาคารต้องการ ผมนำข้อมูลผลประกอบการย้อนหลัง (งบการเงิน) ของบริษัทแม่ในต่างประเทศ, แผนการตลาดของฝ่าย Marketing, ข้อมูลด้านการผลิต และลักษณะโดยรวมของธุรกิจของบริษัทอย่างคร่าวๆ จากผู้บริหาร แล้วนำมาเรียบเรียงเขียนแผนธุรกิจของบริษัทซึ่งมีความหนาสักสิบกว่าหน้าได้ เพื่อนำไปพรีเซ้นต์ให้กับทีมเจ้าหน้าที่ธนาคารฟังและนำไปพิจารณา มีข้อมูลหลายส่วนในแผนธุรกิจที่ต้องอธิบายให้ธนาคารเข้าใจ และหน้าที่ผมคิดว่าสำคัญที่สุดที่ผมตัดมานำเสนอให้ดู (จากรูปที่แสดง เป็นตัวเลขที่ปรับเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะสมในการทำความเข้าใจ) ตารางหน้านี้จะทำหน้าที่อธิบายว่าบริษัทต้องการเงินลงทุนทั้งหมดเท่าใด เงินลงทุนนั้นๆ […]
หอย(โข่ง)ใหญ่ปะทะหอยเล็ก

ชีวิตการทำงานที่เป็นวิศวกะมา คือเรียนจบมาอย่างแต่เมื่อมาทำงานจริงก็ต้องเป็นเสียทุกอย่างตามที่เขาจะสั่งลงมา ผลที่ได้ก็เลยมีทั้งที่สำเร็จและผิดพลาด ครั้งหนึ่งตอนที่ต้องมาออกแบบวางผังโรงงานให้กับบริษัท Sub-Contract เล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งมีคนงานเกือบๆ 100 คนได้ บริษัทเป็นโรงงานที่รับช่วงงานประกอบเครื่องรับโทรศัพท์ให้กับบริษัทเกาหลีที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ตอนนั้นผมติดต่อเช่าโรงงานเก่าซึ่งเป็นโกดัง (เคยเป็นโรงงานผลิตรองเท้ามาก่อน) ซึ่งมีพื้นที่กว่า 4000 ตรม. แล้วนำมาออกแบบวางผังเพื่อทำเป็นโรงงานอิเล็กโทรนิกส์ ในการออกแบบวางผังโรงงานมีเรื่องหลากหลายให้ต้องทำ ขอเอางานย่อยๆ บางงานที่เจอปัญหามาเล่าให้ฟังกัน งานนี้เป็นการออกแบบระบบดูดควัน (ventilation system)เพื่อระบายอากาศเสีย (ควันตะกั่ว) ที่จะต้องเกิดจากขั้นตอนการทำงาน ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือการออกแบบความแรงหรือความสามารถในการดูดอากาศที่ไม่เหมาะสมจะทำให้อากาศที่หมุนเวียนภายในโรงงานซึ่งมีการติดเครื่องปรับอากาศไม่เกิดความสมดุลย์ หากเครื่องดูดอากาศมีความแรงมากเกินก็จะทำให้ดูดเอาความเย็นออกไปทิ้งภายนอกทำให้ระบบปรับอากาศทำงานอย่างหนัก หรือหากเครื่องดูดอากาศทำงานต่ำกว่าที่ควรจะเป็นก็จะทำให้ควันตะกั่วกระจายอยู่ในสถานที่ทำงานและเป็นอันตรายกับพนักงานในระยะยาว (เคยศึกษาข้อมูลมาบ้างว่าโรงงานใหญ่ๆ ที่มีระบบดูดควันหรือระบายอากาศที่ดีเขาจะไม่ดูดนำอากาศออกไปทิ้ง แต่จะมีการฟอกอากาศให้สะอาดแล้วปล่อยให้ไหลเวียนกลับเข้ามาใช้ใหม่ในอาคาร แต่น่าจะเป็นโรงงานไฮโซ ที่ทำพวกสารกึ่งตัวนำ หรือพวกฮาร์ดดิสอะไรทำนองนั้นเสียมากกว่า) ปัญหาที่ผมเจอก็คือว่าได้ติดตั้งหอยโข่งใหญ่ยักษ์เกินความจำเป็นเพราะสาเหตุจากคำนวนกำลังการผลิตที่ผิดพลาด (วางแผนกำลังการผลิตเต็มรูปแบบครบวงจร แต่เมื่อทำจริงได้ Order งานจากผู้ว่าจ้างมาไม่มากเท่าที่วางแผนไว้) และทั้งๆ ขณะเดียวกันตอนนั้นโรงงานได้ทำการติดตั้งระบบปรับอากาศขนาดใหญ่ถึง 6-7 ตัวได้ และแต่ละตัวก็ทำความเย็นหากจำไม่ผิดประมาณตัวละ 2 แสน BTU เรียกได้ว่าหากไม่มีการเปิดใช้งานระบบดูดควันตะกั่วแล้ว เปิดแอร์แค่สัก 4 เครื่องยังหนาวๆ ร้องขอให้ปิดกันเลย5+ แต่พอเมื่อต้องเปิดระบบดูดควันขึ้นมามันก็เลยดูดความเย็นเอาไปทิ้งภายนอกอาคารแล้วก็ทำให้เครื่องปรับอากาศต้องทำงานแบบจะตลอดเวลา เนื่องจากระบบที่ออกแบบไว้มันเป็นระบบท่อร่วมซึ่งไม่สามารถจะเบาเครื่องได้ ทำได้แค่ปิดวาวล์ท่อดูดลมในบางตำแหน่งที่ไม่ได้ใช้งาน แต่ปัญหาก็จะตามมาเมื่อแรงดูดของลมมันมหาสารแต่ไปปิดทางผ่านลมก็จะทำให้ระบบท่อเกิดการยุบตัว […]
Six-sigma: Activities that used to be popular in factories

เมื่อชาติที่แล้วสมัยที่ยังทำงานอยู่โรงงานอิเล็กโทรนิกส์แห่งหนึ่ง ตำแหน่งตอนนั้นน่าจะเรียกว่า “จับฉ่ายเอ็นจิเนียร์” คือทำตั้งแต่ส้วม, กองขยะ ยันหลังคาโรงงาน ทำจริงๆนะครับ เช่นวันไหนฝนตก ก็ต้องรีบเข้าโรงงานแต่เช้าเพื่อไปเดินสำรวจว่าหลังคาโรงงานมีรอยรั่วและน้ำหยดตรงไหนเพื่อนำข้อมูลไปรายงาน EVP (คงเพื่อให้ทำใจว่าจะต้องเสียเงินซ่อมใหญ่เมื่อไหร่มั๊ง5+) หรืองานเครียร์กองขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่นำไปทิ้งตากแดดตากฝนมากว่าสิบปีสูงเป็นภูเขาและฉ่ำเน่าไปด้วยน้ำสนิม จนถึงวันหนึ่งที่เกิดปัญหาทำให้ไม่สามารถนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศได้ เพราะมีปัญหากับทาง BOI เนื่องจากโควต้าวัตถุดิบเหลือเป็นศูนย์ (เพราะไม่เคยทำรายงานตัดสต๊อกวัตถุดิบที่สูญเสียจากการผลิต) ผมเลยต้องไปนั่งใส่งอบ(หมวก) กลางแดดเพื่อคุ้ยขัดแยกขยะพวกนั้น (ทำกับคนงานที่จ้างมาชั่วคราว) ที่หน้าที่นี้ต้องเป็นผมเพราะผมเป็นคนเดียวที่อยู่กับโรงงานมาตั้งแต่รุ่นตอกเสาเข็ม จึงเป็นคนเดียวที่สามารถบ่งชี้ได้ว่าแผงวงจรแต่ละแผ่นนั้นๆ เป็นผลิตภัณฑ์รุ่นอะไร และอยู่ในโครงการที่ได้รับบัตรส่งเสริมใดของ BOI (สำนักงานส่งเสริมการลงทุน) สรุปคืองานหลักๆ ของผมเป็นงานที่ต้องเกี่ยวข้องกับกิจกรรมพิเศษๆ ของโรงงาน ตอนนั้นเขาตั้งชื่อตำแหน่งให้อย่างโก้หรูว่า “Innovation Team Leader” (ภูมิใจจนน้ำตาแทบไหล55+) บางกิจกรรมก็สนุกสำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้างได้ทั้งคำด่าและคำชม5+ แต่ที่ดูๆ จะไม่สนุกอย่างมากก็พวกกิจกรรมที่ต้องเป็นผู้ประสานงานไล่พนักงานออก ไม่ใช่ไล่ออกซิต้องเรียกว่าเลิกจ้างด้วยความยินยอมทั้งสองฝ่าย (จริงๆ มันน่าจะเป็นงานของฝ่ายบุคคลมากกว่านะครับ) กิจกรรมแบบนี้ดูไปก็เหมือนคำพังเพยที่ว่า “เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล” ที่ผมคิดแบบนี้ก็เพราะว่าพนักงานหลายๆ คนตอนที่เขายังหนุ่มสาวเข้ามาเป็นแรงงานแข็งขันให้กับโรงงานเราก็ดูแลเขาดี แต่เมื่อยามที่เขาอ่อนล้าโรยแรงด้วยอายุหรืออะไรก็แล้วแต่ โรงงานก็ขับใสไล่ส่งเขากลับบ้านไป แต่ก็อย่างว่าแหละนะครับตอนนั้นผมมองในมุมมองของลูกจ้าง แต่หากเราเป็นนายจ้าง ต่างฝ่ายก็มีเหตุผลของใครของมันที่เข้าใจได้ พร่ำมายืดยาวแล้วมันเกี่ยวกับเรื่อง Six-Sigma ตรงไหน? มันเกี่ยวตรงที่ว่าผมเป็นหัวหน้างานกิจกรรมเกือบทุกอย่างโรงงานที่เกี่ยวกับการ Improvement […]